92.

dzień przynosi światło

zacieram ślady istnienia kilku kroków

stawianych tą samą nogą

oddaję bez żalu potoki

słów niosących

orzeźwienie

rzucam w niepamięć stosy

muśnięć nic nie

znaczących

pozbywam się widoków

rąk drżących

niespokojnie

noc przynosi

piękne koszmary

91.

każda cząstka mnie
każde więzadło
każdy nerw

zadaje pytanie
to tylko kilka słów
oddycham szybko

wiesz, że tu jestem
negacja mojego istnienia Ci nie pomoże
ilekroć Twoje oczy w kolorze
letniego nieba
spłyną po moim policzku

dlaczego nie dałeś mi odpocząć?
nie wstydzę się
powiedzieć

podejdź bliżej
przecież wiem
długo czekałeś

90.

dziękuję

trochę mocniej bije serce

uśmiechasz się 

i wiem

że pokonałeś ostatnią przeszkodę

choć nieświadomie

dziękuję

mogę spojrzeć w Twoją stronę?

tak tak nie nie 

błogą niewiedzą

wypełnimy puste brzuchy

dziękuję

tak bardzo chciałabym zatrzymać się w tej chwili

trwać wiecznie nie przemijać

a już umknęła

niebieskie oczy obcego (?) przechodnia

ot, niespodzianka, grom z jasnego nieba

dziękuję

że już nie muszę przepraszać

kosmate myśli o tych którzy nadchodzą

sprzedaję za uśmiechy